تبلیغات
                                                                                  خدای بزرگ است اهورا مزدا                من کوروش                پادشاه جهان,شاه بزرگ                شاه نیرومند                شاه چهار گوشه جهان                پسر کمبوجیه, نوه کوروش, نبیره چیش پیش, شاهان بزرگ, شاهان انشان, از تبار پادشاهی جاودانه, آنکه پادشاهیش را خداوند دوست می داشت.                آنگاه که من آشتی خواهان به بابل اندر شدم, مردم گامهای مرا به شادمانی پذیرفتند.                سربازان بسیار من دوستانه اندر بابل گام بر میداشتند, نگذاشتم رنج و آزاری به مردم این سرزمین وارد آید.                من برده داری را بر انداختم                درماندگیشان را چاره کردم, فرمان دادم همه مردم در پرستش خدای خود آزاد باشند و کسی آنان را نیازارد                من همه شهرهای ویران را از نو ساختم                همه نیایشگاه های بسته را گشودم                همه مردمان آواره را به جایگاه خود برگرداندم                خداوند بزرگ از کارهای نیک من خوشنود شد                بشود که دلها شاد گردد.                نبشه کورش بزرگ پادشاه ایران-بابل 538 پیش از میلاد                                                                             e-mail: sshetaban206@gmail.com دستی که خاتم بوسید - شکوه کار و کارگر
دستی که خاتم بوسید
کارگران نیروی محرکه چرخهای صنایع جهان هستند. حمایت از جامعه کارگری حمایت از تولید کننده و مصرف کننده است.

بازدید : مرتبه
تاریخ : پنجشنبه 25 تیر 1388
 

مقدمه

در اینكه مردمان همه كشورها، پیشرفت و آبادانى میهن خویش را مدیون تلاش و كوشش خستگى‏ناپذیر كارگران آن سرزمین مى‏باشند، نمى‏توان تردید نمود؛ آنها كه ـ چنانچه از سیره و گفتار رسول اعظم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله استفاده مى‏شود ـ دستشان بوسیدنى و حرمتشان، حرمت مجاهدان در راه خداست.

از مردمان بیكاره و تنبل، جوامعى سربلند و آبرومند شكل نمى‏گیرد و از انسانهاى بى تحرّك، بالندگى و شكوفایى به ظهور نمى‏رسد. كار و تلاش یكى از اصلى‏ترین رموز تعالى، تكامل و عزتمندى، و ضامن خودكفایى و استقلال كشور است.

نوشتار حاضر پاسداشتى است ناچیز از مقام كار و كارگر؛ آنها كه مردان تلاشند و كوشش، و دست مایه‏هاى كرامتند و عزت.

اهمیت كار و تلاش در اسلام

اندیشه فردایى بهتر در سر هر كه باشد، او را به كار و تلاش وا مى‏دارد؛ و آینده‏اى روشن از آن كسانى است كه با سستى و تنبلى، بیگانه و با كار و كوشش، آشنایند.

كار، نماد عزت و بالندگى فرد و جامعه، و وسیله حفظ آبروست، و هر جامعه‏اى كه اهل كار ـ چه فكرى و چه بدنىِ آن ـ باشد، بهروزى و پیروزى‏اش تضمین خواهد شد. در قرآن كریم مى‏خوانیم: «وَ اَنْ لَیْسَ لِلاِْنْسانِ اِلاَّ ما سَعى * وَ اَنَّ سَعَیَهُ سَوْفَ یُرى»؛ «و نیست از براى انسان مگر كوشش و تلاشى كه انجام داده است و قطعا ثمره كوشش و تلاش خود را خواهد دید.»

«خداوند در قرآن كریم در بیش از دویست مورد «عمل» انسان را ملاك شخصیت او دانسته، و در هفت مورد ماده «صُنع» را كه به معناى صورت دادن كار است، بیان فرموده است؛ از اینرو پیداست كه كار و كوشش را ملاك شخصیت آدمى مى‏داند.

همچنین حضرت على علیه‏السلام در بیان این سخن خداوند كه فرمود: «وَ اَنَّهُ هُوَ اَغْنى وَ اَقْنى»؛ «و هم اوست كه [شما را[ بى‏نیاز كرد و سرمایه بخشید»، مى‏فرماید: یعنى هر انسانى را به وسیله معیشت او بى‏نیاز كرد و به واسطه كسب و كارش راضى گردانید.

رسول گرامى اسلام صلى‏الله‏علیه‏و‏آله در بیانى دلنشین مى‏فرماید: «إِنَّ مِنَ الذُّنُوبِ ذُنُوباً لَا یُكَفِّرُهَا صَلَاةٌ وَ لَا صَدَقَةٌ. قِیلَ یَا رَسُولَ اللَّهِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله فَمَا یُكَفِّرُهَا؟ قَالَ الْهُمُومُ فِی طَلَبِ الْمَعِیشَةِ؛ همانا گناهانى است كه هیچ نماز و صدقه‏اى نمى‏تواند كفاره آن واقع شود [و آن را بپوشاند.] عرض كردند: پس چه كارى كفاره آن مى‏شود؟ فرمود: اهتمام ورزیدن در طلب معیشت.»

محمد بن منكدر مى‏گوید: روزى از روزهاى گرم به اطراف مدینه رفتم. امام باقر علیه‏السلام را دیدم، و او مردى تنومند بود و به طرف مزرعه مى‏رفت. با خود گفتم: سبحان الله! بزرگى از بزرگان قریش در چنین ساعتى و در چنین حالتى به طلب دنیا مى‏رود، باید او را موعظه كنم. به او نزدیك شدم و سلام كردم. در حالى كه عرق مى‏ریخت، با گشاده رویى پاسخم داد.

گفتم: خدا حال تو را نیكو گرداند؛ بزرگى از بزرگان قریش در چنین ساعتى و با چنین حالتى در طلب دنیاست. نمى‏ترسى كه در این حالت اجل تو در رسد، در حالى كه در طلب دنیا هستى. فرمود: اگر مرگ در رسد و من در این حال باشم، مرگم فرا رسیده است در حالى كه به اطاعت و انجام فرمان الهى مشغول هستم تا به وسیله آن، خود و خانواده خود را از تو و مردم بى نیاز سازم . من آن گاه مى‏ترسم كه مرگ من فرا رسد، در حالى كه به گناهى از گناهان مشغول باشم.

گفتم: راست گفتى، خدا تو را رحمت كند، مى‏خواستم موعظه‏ات كنم؛ اما تو مرا موعظه كردى.

همچنین در حكایت دیگرى آمده است كه: مردى نزد امام صادق علیه‏السلام آمد و گفت: از من بر نمى‏آید كه با دست خود كار كنم، نیز نمى‏توانم به كسب و بازرگانى بپردازم، و مردى بدبخت و نیازمندم. امام علیه‏السلام فرمود: كار كن و بر سر خود براى این و آن، بار ببر و خود را از مردم بى‏نیاز ساز.

بارى، وانهادن كار و كوشش همان و به تهى دستى و فقر نشستن همان. چنانچه حضرت على علیه‏السلام مى‏فرماید: «مَنْ لَمْ یَصْبِرْ عَلى كَدِّهِ صَبَرَ عَلَى الاِْفْلاسِ؛ آنكه بر زحمت كار كردن صبر نكند، بر تهى دستى و بى چیزى صبر كند.»

كار وظیفه‏اى اجتماعى

انسانها به طور طبیعى، موجوداتى اجتماعى‏اند و براى دست یابى به بیش‏تر هدفهاى مادى و معنوى شان، ناگزیر از تعامل با یكدیگر مى‏باشند. در حقیقت، هر كدام از انسانها بر سر سفره دیگران نشسته‏اند و از دست رنج هم نوعان خویش روزى مى‏خورند.

بر این اساس، بهره‏مندى از دسترنج و تولیدات دیگران، حقى بر گردن مصرف كننده پدید خواهد آورد كه او نیز در برابر بهره‏هایى كه با تلاش دیگران نصیب وى مى‏شود، در خود احساس وظیفه كند و پاسخ نیكى را به نیكى دهد، و خود را تافته‏اى جدا بافته از دیگران نیانگارد؛ بلكه او هم در اثر كار و تلاش، دیگران را مهمان سود دهى خویش كند و وظیفه اجتماعى خویش را به خوبى ادا كند. استاد شهید مرتضى مطهرى در این باره مى‏فرماید:

«كار در واقع یك وظیفه اجتماعى است و اجتماع، حقى برگردن انسان دارد. یك فرد، هر چه مصرف مى‏كند، محصول كار دیگران است: لباسى كه مى‏پوشیم، غذایى كه مى‏خوریم، كفشى كه به پا مى‏كنیم، مسكنى كه در آن زندگى مى‏كنیم، به هر چه نظر مى‏كنیم، غرق در نتیجه كار دیگران است . كتابى كه جلومان گذاشته‏ایم و مطالعه مى‏كنیم، محصول كار دیگران است: آن كه تألیف كرده، آن كه كاغذ ساخته، آن كه جلد نموده و مانند آنها.

انسان در اجتماعى كه زندگى مى‏كند غرق محصول كار دیگران است، و به هر بهانه كه بخواهد از زیر بار كار، شانه خالى كند، همان فرموده پیغمبر است كه: سنگینى او روى دوش دیگران است، بدون آنكه كوچك‏ترین سنگینى از دیگران را به دوش گرفته باشد كه چنین كسى از رحمت خدا دور است.»

ویل دورانت نیز مى‏گوید: «تندرستى در كاركردن است، و از این روى به جوانى، لطف و زیبندگى مى‏بخشد. سرّ لطف و زیبندگى، در كار كردن است، و اشتغال، نیمى از رمز خرسندى و خوشنودى است. از خدا مال و منال نخواهیم؛ بلكه توفیق كار وعمل بخواهیم.

در مدینه فاضله هر كسى باید خود خانه خود را بسازد. در این حال دلهاى مردم از نغمه و سرود پر مى‏گردد، مانند مرغان كه به هنگام ساختن لانه‏هاى خود مى‏خوانند و چهچهه مى‏زنند.»



ارسال توسط سید احمد شتابان
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

كد موزیك بی کلام